0 Ratings

เพิ่มไปรายการที่ชอบ

สำนักพิมพ์ :

ผู้แต่ง :

ราคา

ซื้อฉบับนี้ : 199.00 ฿

เกี่ยวกับ

เรื่อง ม่านรักสีเพลิง เป็นนิยายโรมานซ์ แอบค่อนไปทางติดเรทนิดหนึ่ง ^^! เรื่องราวของชายหนุ่มสุดแสน perfect จอมวางแผน จอมบงการ เมื่อต้องเจอสาวสวย พูดน้อย ไม่ค่อยสนโลก ทำให้เขาจำต้องงัดกลเม็ดเด็ดพรายออกมาใช้ ***************************** บทนำ อิชยารู้สึกตัวตื่นขึ้นมาท่ามกลางคนแปลกหน้าที่มีทั้งพยาบาลและชายร่างสูงสวมสูทสีเข้มสองสามคนที่ยืนเป็นยักษ์ปักลั่น “พวกคุณเป็นใคร?” คนถามนิ่วหน้าถาม “นอนพักก่อนเถอะค่ะ เดี๋ยวดิฉันจะรอจนกว่าน้ำเกลือจะหมดขวดค่ะ” “ทำไมฉันถึงมาอยู่ที่นี่ มีใครตอบฉันได้บ้างคะ” ไม่มีคำตอบนอกจากความเงียบ “ยังรู้สึกอ่อนเพลียอีกหรือเปล่าคะ” “ฉันถามว่าที่นี่ที่ไหน” “ดิฉันให้คนยกอาหารเข้ามาเลย หรือ คุณจะออกไปทานในห้องครัวคะ” คนถามหมายถึงครัวฝรั่งเล็กๆ ที่ถูกจัดไว้มุมหนึ่งของอีกห้อง “ฉันจะไม่กินอะไรทั้งนั้น ออกไปให้หมด!” อิชยาตวาดลั่นด้วยความหวาดระแวง ข้าวของบริเวณหัวเตียงถูกหยิบขว้างทิ้ง ทำให้ทั้งหมดรีบหลบฉากออกไปจนหมด เธอจึงรีบวิ่งไปกดล็อคประตูนั้นทันที ไม่นานนักก็มีเสียงเคาะประตูหลายครั้งติดๆ กัน ก่อนจะเงียบไป อิชยานั่งกอดเข่าอยู่บนเตียง สายตาจับจ้องที่ประตูบานนั้นด้วยความกังวลหวาดระแวง “ทำไมถึงไม่เปิดประตู” คำถามของผู้มาใหม่เอ่ยถามทันทีที่เปิดประตูบานเดิมเข้ามาจนได้ “....” “ทำไมถึงไม่ทานอาหาร” “....” “ต่อไปถ้าถามไม่ตอบ ผมจูบ” อิชยาจ้องผู้ชายตรงหน้าอย่างใช้ความคิด เพราะเธอไม่เคยรู้จักเขา “คุณเป็นใคร? แล้วฉันมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง? แล้วทำไมฉันถึงอยู่ในสภาพแบบนี้?” “คำตอบก็คือคุณถูกนายอชิรูปหล่อวางยาปลุกเซ๊กซ์ ผมก็เลยอุ้มคุณขึ้นมาที่นี่ และก็ผมอีกนั่นแหละที่เป็นคนถอดเสื้อผ้าให้เองเพราะมันเปียกน้ำ” คนพูดบุ้ยปากไปยังเดรสสีชมพูที่พาดอยู่บนเก้าอี้ตัวใหญ่แทนคำตอบ “ยาปลุกเซ๊กซ์?” เขาแค่ยักไหล่นิดหนึ่งแทนคำตอบ “แล้วคุณก็ถอดเสื้อผ้าฉัน หรือว่า...” “อะ อะ อย่านะ อย่าคิดหาความให้ผมเด็ดขาด คนอย่างผม ถ้าคิดจะนอนกับผู้หญิงสักคนคงไม่ใช้วิธีทุเรศ กากๆ แบบนี้หรอก” เขาตอบแล้วเดินไปนั่งอาร์มแชร์ตัวใหญ่ “เมื่อคืนผมให้หมอมาตรวจอาการของคุณจนแน่ใจว่าปลอดภัย” “ถ้างั้นฉันก็คงกลับได้แล้วสินะ” “ทานอาหารก่อน คนของผมจัดการทุกอย่างไว้เรียบร้อยแล้ว” “ฉันยังไม่หิว” “ไม่หิวก็ต้องกิน จะได้กินยา” “ไม่กินอะไรทั้งนั้น คุณเองก็เหมือนกัน อย่าคิดว่าฉันจะเชื่อในสิ่งที่คุณพูดหรอกนะ คนอย่างพี่อชิไม่มีทางจะใช้วิธีสกปรกมาทำร้ายฉันหรอก เขารักและเอ็นดูฉันเหมือนน้องสาวแท้ๆ” “อ่าฮะ แล้วยังไง?” “ก็ไม่ยังไง กระเป๋าล่ะ ฉันจะโทรให้พี่อชิมารับ” คนฟังผลิยิ้มกวนๆ บนใบหน้า เกวไหล่เล็กน้อย “หน้าตาไม่น่าฉลาดน้อยเลยนะ ” อิชยาลุกจากเตียงเดินตรงไปหยิบเดรสสีชมพูที่พาดอยู่บนเก้าอี้ตัวใหญ่ด้วยความโมโห ไม่ชอบใจที่เขามาว่าเธอว่า “โง่” ทว่าเขาคว้ามันมาถือไว้เสียเอง “เอาของฉันคืนมานะ! ฉันบอกให้คืนมา!” อิชยาพยายามยื้อยุด แต่ความสูงที่มีไม่มากทำให้เธอกระโดดสุดแรงกระแทกแผ่นอกกว้าง เขาคว้าเอวคนตัวเล็กไม่ให้ล้มคว่ำทว่ากลับเสียหลักล้มลงบนเตียงนอนทั้งคู่ ร่างสูงผลิกคร่อมทับร่างเล็กไว้แทน “ชอบแบบนี้ก็ไม่บอก” คนตัวเล็กพยายามผลักคนตัวโต ใบหน้าของเขาลอยอยู่ใกล้จนสัมผัสถึงลมหายใจอุ่นๆ “ปล่อยฉันนะ” คนฟังยิ้มก้มลงจูบริมฝีปากอวบอิ่มตรงหน้า เสียงประท้วงดังไม่ถนัดนัก นอกจากมือเรียวเล็กที่พยายามทุบตีเขาไม่ยั้ง ชายหนุ่มรวบฝ่ามือเล็กทั้งสองข้างไว้โดยง่ายดาย สายตาคมกริบมองดวงตากลมโตที่กำลังตระหนกด้วยความเอ็นดู เธอคงไม่ประสีประสากับเรื่องพวกนี้ “ฉันบอกให้ปล่อย คอยดูนะ ฉันจะแจ้งตำรวจมาลากคอนายไปขัง ปล่อย! ฉันบอกให้ปล่อย!” ยิ่งดิ้นก็เหมือนยิ่งจงใจให้อีกฝ่ายได้สัมผัสความอวบอิ่มของรูปร่างเล็กที่ซ่อนความอวบอัดไว้ เขาก้มลงเม้มติ๋งหูเบาๆ ร่างเล็กสะดุ้งรู้สึกเสียวซ่านแต่พยายามขยับหนีพันธนาการแข็งแกร่ง ริมฝีปากอวบอิ่มถูกครอบครองไว้ครั้งแล้วครั้งเล่า จูบหนักหน่วงเรียกร้องจนแทบลืมหายใจ ปฏิกิริยาต่อต้านเมื่อสักครู่เผลอตอบสนองอย่างลืมตัว ชายหนุ่มก้มลงจูบเนินอกอวบขาวได้รูปและร่างเล็กก็สะดุ้งเฮือกเมื่อปลายลิ้นอุ่นเริ่มรุกรานหน้าอกอวบอัดด้วยความหิวกระหาย “อือออออ” ร่างบางแอ่นรับ เขาใช้ฝ่ามือที่ว่างอีกด้านบีบเค้นเบาๆ ขณะที่ลิ้นยังคงลากไล้สำรวจครอบครองไปทั่ว เสียงครางกระเส่าดังเป็นระยะ ร่างสูงก้มต่ำระเรื่อยไปจนบริเวณหน้าท้องแบนราบ มือเรียวเล็กแทรกสอดเรือนผมสีเข้มของเขาอย่างลืมตัว เขายิ้มพอใจในความไม่ประสีประสายิ่งกระตุ้นเสน่ห์ร้อนแรงตามธรรมชาติ “อย่าค่ะ” เสียงห้ามเบาหวิวแทบไม่เป็นผลเมื่อเขาตวัดปลายลิ้นไล้วนสำรวจไปรอบบริเวณหน้าท้องแบนราบ ก่อนจะสำรวจรุกล้ำ “ยะ..อย่า” เขาหยุดนิดหนึ่งเพราะเสียงปรามของคนตัวเล็ก ทว่าร่างกายของเธอกลับสนองตอบชัดเจน เรียวขางามแยกขยับออกห่างเมื่อเขาก้มลงซุกไซร้สำรวจกลีบดอกไม้สีสวยราวกับหมู่ภมรลิ้มรสความหวานดั่งน้ำผึ้ง ริมฝีปากบางเฉียบจูบซับกลีบดอกไม้สีสวยนุ่มนวลแผ่วเบานุ่มนวล ขณะที่ปลายลิ้นเรียวเริ่มสอดกระหวัดสำรวจความหวานล้ำลึกอย่างหิวกระหาย “อื้อ ยะ..อย่า คะ” เธอร้องปรามเมื่อรับรู้ถึงลมหายใจอุ่นวนเวียนสัมผัสสำรวจ สะโพกงามแอ่นรับส่ายไปมาอย่างเสียวซ่าน เขาใช้มือใหญ่ตรึงขอบสะโพกไว้แน่น ใบหน้าเรียวเล็กบิดส่ายไปมายั่วยวนวาบหวาม เรือนผมสีน้ำตาลเข้มของเธอยุ่งเหยิงกระจายเต็มหมอนดูเซ๊กซี่เย้ายวนเหลือเกิน ใบหน้าคมเข้มยังคงสาละวนตรงจุดหวงแหนขณะที่ร่างเล็กสั่นระริกตอบโต้สัมผัสเร่าร้อน เสียงหายใจหอบถี่เมื่อปลายลิ้นเรียวสอดลึกเข้าออกถี่ มือเรียวเล็กเผลอจิกไหล่แน่นเมื่อเกร็งกระตุกเป็นระยะ

รายละเอียด

วันวางขาย :

จำนวนหน้า : 256 หน้า

ประเภทไฟล์ : PDF

ขนาดไฟล์ : 22.63 MB

ประเทศ : TH

ภาษา : Thai

จากผู้แต่ง

กำลังโหลด ...

จากสำนักพิมพ์ ซ้อสาม

กำลังโหลด ...

ให้ 5 คะแนน

ส่งคะแนน

ส่งรีวิว

Copyright © 2021 Ookbee Co., Ltd. - อุ๊คบีขอสงวนสิทธิ์ไม่รับผิดชอบต่อผลงานหรือเนื้อหาใดที่อัปโหลดผ่านเว็บไซต์และปรากฏว่าละเมิดสิทธิในทรัพย์สินทางปัญญาของบุคคลอื่นหรือขัดต่อกฎหมายและศีลธรรม ดังนั้น ผู้อ่านทุกท่านโปรดใช้วิจารณญาณในการกลั่นกรองด้วยตนเอง และหากท่านพบว่าส่วนหนึ่งส่วนใดขัดต่อกฎหมายและศีลธรรม กรุณาแจ้งมายังบริษัท เพื่อทีมงานจะได้ดำเนินการในทันที ทั้งนี้ ทางอุ๊คบีขอสงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 (ฉบับล่าสุด)

For support: member@ookbee.com or 02-187-2222 Mon-Fri 9:30 AM - 5:30 PM.

Version 1.3.17